Gençliğim...

Bir sevda masalı vardı önceleri
Masalda ben vardım sen vardın ve bu şehir vardı Gençlik yaşamımın şehri
Aşkın şehri
Dostumun can dostumun şehri
İzmit vardı
Şimdi bu hikaye bitti mi diye düşünüyorum
Can dostum hala var
Ve hala orada İzmit’te
Gençliğim yok ellerimde
Oda cebimdeki resimlerde
Orada İzmit’in
Kaybolan caddelerinde

Elveda...

Bu ayrılık elbet biter Karagül
Elbet gün doğar bir gün
Elbet yeniden kavuşuruz .
Ben kaçar gibi geziyorum sokakları
Bir cebimde Nagant bir cebimde anılarım
Soğuk soğuk bacağıma vuruyor

Nagant ‘ın buz gibi çeliği
Ve ben ürperiyorum her temasta ürkek bir ceylan gibi .
Şimdi aklıma duvarlara , kapılara ve gökyüzünde ki yıldızlara
Yazmaya çalıştığım yasak düşüncelerim geldi ,

Bastırılmaya çalışılan

Sen , Karagül
Gecemin aydınlığı yalnızlığımın karanlığı .
Bekle Karagül
Geliyorum ağır ağır
Bir cebimde Nagant bir cebimde anılarım
Ve başım dumanlı .
Ateşten gömlekler giydim bugün
Buğulu vitrinlerde baktım gözlerime en son
Dostların sonsuzluğundan sıyrılıp geldim
Bir içimde gidiş durmadı bir de saflığa ulaşma isteğim .
Şimdi ben gidiyorum Karagül
Affet beni
Bir gün bir başka yerde buluşmak üzere
Gidiyorum , bir cebimde Nagant aklımda ölümle
Gidiyorum ...
Elveda Karagül.... !!!!