Martı Çığlıkları

Sahilden denize doğru uzanan iskelenin ucunda . Yağan kara aldırmadan duruyorum . Kar taneleri nasıl da özgürler . Nereye , ne şekilde düşeceklerine kimsenin karıştığı yok . Dalga sesleri eski iskelenin bacakları arasın da yankılanıyor ....
Cebimden bir sigara çıkarttım . Ama yakamadım bir türlü .Yağan kar izin vermedi .Sonra çınar ağaçlarını düşündüm caddeler üzerine dikilen o görkemli çınarlı .
Gün batmaya başladı .Zamanın habercisi olan iki nesne güneş ve ay yer değiştiriyor .Ayı görmek istiyorum . Ayı gösterin bana ! Kar yağarken ayı izlemek istiyorum !!!
Az önce geçen 21:30 vapurunun güvertesinde seni görür gibi oldum .Şimdi bir martı görmek istedim .Şu anda 21.30 vapuru geçerken çığlık çığlık bir martı . Hatırladığıma göre severdin çığlık çığlık martıları .
Sen aslın da deniz ve doğayı severdin ama bir belirsizlik içerisinde martılara hayrandın ...
Bunu ilk anladığım da üniversite ikinci sınıf öğrencisi daha bıyığı çıkamamış bir genç ve saf ve çıkarsız bir aşıktım . Her gün seni izler gittiğin yerlere giderdim . Bir gün ağlıyordun hıçkıra hıçkıra . Koşar adımlarla geçiyordun caddeleri , anlaşılan bizden , sadece kalabalıktan kaçıyordun .Deniz kıyısında büyük adaya bakan bir tahta banka oturdun . Yağmur başlamıştı ama aldırmadan oturmaya devam ettin . Hala ağlıyordun . Birden durdun ve o mağrur gözlerini gökyüzüne diktin . Çığlık çığlık martılar geçiyor üzerimizden . Ellerini açtın sanki onları kucaklamaya çalışıyordun .
Dikilmekte olduğum iskele gecenin karanlığında yavaş yavaş kopuyordu karadan . İskelenin üstüne düşen ayın az değişken dilimleri aynı bir martı gibi bir görünüyor bem beyaz karla kaplı iskeleyi aydınlatıyor sonra etraf yine kararıyor.
Ve iskelenin üstünden ne bir martı geçiyor nede martıların çığlıkları duyuluyor . Sadece vapurlar geçiyor sahilden artık güvertesinde olmadığın ...