KİŞİSEL HAYKIRIŞLAR -1-

Bazı belirsizlikler var hayatımda bazen hani şöyle böle deriz ya hayat için işte şöyle böle geçiyor zamanım ... Uzun bir aradan sonra görüşülen dostlar ve dostlarla yapılan muhabbetler sohbetler beni alıp gitmeye beni buralarda kalmaya zorlamaya yetiyor resmen bir gün olurda giderim dediğim bu hayatta daha uzun kala bilmek için verdiğim savaşın savaşların ve bitmek tükenmek bilmeyen hayatın ilk adımlarında bazı kardeş türküler dolanıyor dilime anlamını kaybetmiş deli bir kurşun gibi adressiz ve yapa yalnız .. Geçen her dakikada içimde büyüyen bir ateş olan sevgilinin ve yarin özleminin yanında geçmişten kalma tanıdık yüzlerin beni ne kadar etkilediğini beni ne kadar yapa yalnız kaldığımın gerçeğine kavuşturduğunun şahidi olmak bazen beni yoruyor bazense mutlu ediyor . Gece gelen bir deniz mırıltısı gibi gülen gözlerle merhaba diyen dostlara kucak dolusu “ MERHABA “ ama neden sonra oluyorsa yine ayrılıklar giriyor dostlarla arama ve sevgilim oluyor bu kez yanımda yüreğimde bir hasretten kurtuluyorum sıcak ellerine dokunuyorum ve beni alıp gitmesine sonsuz bir biçimde izin veriyorum sevgilinin ... Lakin bu kez dostların hayatımda ileti sayfalarından ibaret olan dostlarımın hasreti çöküyor içime şöyle bir kankamı özlüyorum adam gibi hasretleri özlüyorum .. Böyle yalancı olarak değil de gerçek olan hasretleri ileti sayfalarında sadece birkaç sembol olan gülüşleri değil sonsuz mutluluk ateşlerinin kokusunu istiyorum özlemlerimle birlikte .. Aynı dili konuşmak aynı gülümsemeyi farklı suratlar da bir parantez bir iki nokta üst üste ile değil gerçek kahkahaların tadında sesin de yaşamak istiyorum .. Sesleri duymak dostların gözünde ki o mutluluk labirentlerinde amaçsızca kaybolup nereden geldiğimi unutarak yürümek istiyorum .. Dışarıda usul usul yağan Karadeniz yağmurunda yürümek ve bir zamanlar benim için aşkın yuvası olan kayalıklarda ki o incir ağacının altında ağlamak istiyorum bugün ama nedense hala bu bir türlü gerçekleştiremiyorum . Dün gece böyle kafa bulmak biraz olsun geçmişimle yüzleşmek için konuşmaya başladığım biri ile yeniden dost olup onu yine hayatımın o karışık labirentlerinde bir fare gibi bırakma gafletine düşecekken son anda uyandım da onu da beni de bir labirentte kendinden uzak bir peynir parçasını bulmaya çalışan iki fare olmaktan kurtardım ...

Dedim ya dostlardan kalan bir resim gibi hayat ve geçmişten günümüze bir arkeologun bulduğu amaçsızlıklar bütünlüğündeki bir kemik parçası gibi dostları ve şuandaki sevgilimi özledim hayatımda özlemelere ara verdiğimi düşünmeme rağmen ve anladım ki özlemler bir tek sevgiye değil bir hoş sohbete bir güzel gülüşe de duyula biliyormuş .. Dostlar iyi ki varsınız ve iyi benimlesiniz . Aşkım , birtanem , hayatım , ömrüm iyi ki varsın ve iyi ki benimlesin seni seviyorum .. Arkadaşlarım dostlarım iyisiyle kötüsüyle hayatımda olan herkes sizleri seviyorum.. Ve son olarak galiba ben bu hayatı seviyorum ...