Cüretkar Türküler

Gece kurşun gibi ağır. Zaman sanki dibi olmayan bir kuyu gibi bitmek , tükenmek bilmiyor.
Gece şarkılarını söyleyen kenti izliyorum , soğuk ve rüzgarlı olan evimin balkonunda . Denizin üstünde birer şamdan gibi yanmakta olan balıkçı teknelerinin sesleri takılıyor kulağıma . İnceden bir türkü yakar gibi bir ses . Acılı gayretli ve birazda cüretkar.
Gece balıkçı teknelerinin söylediği cüretkar türkülerle devam ediyor . Gökyüzünde ki uçağın mavi , sarı , kırmızı ışıklarına takılıyor gözlerim . Aklım kuyruğuna takılıp kaçıp gitmeyi düşlüyor ; senden ayrılmak korkutuyor beni . Dallara düşen çiğ damlacıkları havayı bir su birikintisi gibi bulanıklaştırıyor . Yanaklarım ıslanıyor balıkçı teknelerinin cüretkar türküleriyle.
Paylaşamadığımız ama paylaşmayı istediğimiz çok fazla şey olduğunu ikimizde biliyoruz . Fakat korkuyoruz. Aynı dalların Kasımda çiçek açmaya korktuğu gibi . Ölümden , aşkın ölümünden korkuyoruz . Öldürülen aşkın zanlıları olmaktan korkuyoruz . Korkumuz ölen aşkın ardından ayrı ayrı hücrelere koyulmak oluyor . Sonra bir türkü dolanıyor dilime balıkçı teknelerinin söylediği cüretkar türküler .
Sonra ağlıyorsun . Saniyeler gün , dakikalar hafta , saatler yıl oluyor. Dünya duruyor , gökyüzü deliniyor. Aklım gurbet ele seni sevmeye kaçıyor . Kalbim sana vuruluyor. Bense bir cinayete kurban gidiyorum . Suçlu gülüyor cesedimin başında . Sonra haklı olan oymuş gibi anlamsızca , bu cinayeti o işledi , suçlu , diyor . Ben gönlümde hayallerimin kalıntıları ve yeni filizlenen bir sevgiyle giderken . O balıkçı teknelerinin cüretkar türkülerini söylüyor. Ben duymazken , ben çoktan kaybolup gitmişken . Yanımda beni suçlamayan . Benimle cinayetler işleyen sevgilimle . Yeni cinayet planları yaparak . Aşk cinayetti ona göre ve ben suçluydum . Aşığın suçu sevmek , sevmenin suçu ise aşkın bir cinayet olmasıymış . Bunu anladığım da , dilimde balıkçı teknelerinin cüretkar türküleri , yüreğim sevdalı ve param parçaydı …