ALACA KARANLIKTA BİR KİBRİT DAHA ÇAK UMUT İÇİN KAYIP KENTİN SAKİNİ

Hey sana sesleniyorum kayıp kentin sakini .Geri ver anılarımı ve hayallerimi . Çabuk ol ! Susamlı simit kokusunu bir fahişenin sürdüğü ucuz parfüm kokusunu geri ver .
Bir gece vakti kaybettim o kenti ben . Zaman durdu o an ve başka zaman dilimine geçtim .Aklım hayalim durdu . Sanki önemsizce bir boşlukta süzüldüm Sonra dostların kervanında bir sepete kondum .Daldım engin derinliklere , yılmadan , usanmadan aradım . Tek bulduğum ise dostlardan arta kalan bir çerçeve .Ve yosun tutmuş bir resim ...İşte kayıp kentin sakini , aklımdaki düşüncelerim böylesine yosun tuttu . Ve ben böylesine kayboldum , kaybettiğim kenti ararken .Şimdi bilinmezlik ve yalnızlık deryası içerisinde , yapayalnız , tek başıma , eski bir türkü tutturmuş ve alaya almış hayatı , birikimlerinden vazgeçmiş bir deli boran misali yakıp kavuruyorum beynimin içerisine gizlenmiş yosun tutmuş anıları . Ağlamıyorum da küçük bir çocuk misali , haykırmıyorum da hayalleri bitmiş bir genç gibi , sus pus oturmuyorum da ölümü bekleyen bir ihtiyar gibi ..Başkaldırıyorum ey sana kayıp kentin sakini ! Ne yalvarıyorum nede diz çöküyorum önünde . Tek isteğim benden Almış olduğun o yalancı gülüşlerle süslenmiş ama beni gayet mutlu etmeye yeterli anılarım .Bir yol ayrımındayım .Sen başka yoldan ben bir başka yoldan kayboluyoruz ufukta:sonra gece oluyor sonra tekrar gün doğuyor ve böyle devam ediyor .Yürüyorum her yeni ufka aklımda yosun tutmuş anılarla ....Sense bulmuşsun aslında hiç kaybetmediğin o kayıp kenti.Şimdi kafamı kaldırdım ve ufkuna yürürken geçtiğim o güzelim mavi gökyüzüne baktım .Güvercinleri saydım usanmadan . Fatih Camii’nin önünde . Martılarla oynaştım İzmir’in kıyılarında . Ve bir kez daha şahit oldum İzmir’in kızlarının güzel olduğuna . Ama bir akşamlık sevgiler beni sana kavuşturamadı kayıp kentin sakini .Uzat elini bana doğru veya bir kibrit çak ki gecenin alaca karanlığın da ki bulabileyim seni .Aklım karma karışık .. Özlemenin bu kadar koyacağını düşünmemiştim . Ama zaten nereden bilebilirdim ki seni bir gece vakti yalnız başıma dolaşırken sokaklarda kaybedeceğimi.Yalanlar olsun dolanlar olsun ama bir umut ışığı altında söyle bana bunları kayıp kentin sakini ..Tutsaktım de , ben de seni arıyordum de .Ama ne olur artık çıkar beni bu yalancı hayatın içinden .......Ben sana sesleniyorum kayıp kentin sakini .Gel de kurtar beni buralardan . Bir umut olsun ver bana . Gecenin alaca karanlığında bir kibrit daha çak aydınlatmak için umudun o güzel yüzünü , bu yalanlarla ve dolanlarla dolu hayata inat....